خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





رابطه تاریخ شفاهی با آرشیوهای دیداری شنیداری

    رابطه تاریخ شفاهی با آرشیوهای دیداری شنیداری

    تاریخ شفاهی؛  مجموعه روشها ، فنون و تجربیات مربوط به چگونگی مصاحبه بمنظور کسب اطلاعات شفاهی افراد راجع به یک موضوع یا واقعه خاص در زمان رخ دادن یا نزدیک به آن را شامل می شود.

    منابع دیداری شنیداری؛  کلیه رسانه ها و مواد دارای قابلیت  ضبط و ذخیره سازی صدا و تصویر اعم از ثابت و متحرک فارغ از نوع موضوع  و محتوا را شامل می شود.

     

    کمی دقت و تأمل در تعریف ارائه شده از تاریخ شفاهی نشان می دهد که تاریخ شفاهی نه شاخه ای از دانش بلکه  اصولاً روش و تکنیکی برای جمع آوری اطلاعات تاریخی راجع به یک موضوع به ویژه در حوزه تاریخ معاصر را شامل می شود. هرچند برخی برای اطلاعات و گفته های مصاحبه شوندگان تاریخ شفاهی در مقایسه با منابع مکتوب ارزش به مراتب کمتری قائل می شوند. اما با همه این اوصاف نمی توان از نقش این روش مبتنی بر مصاحبه و اطلاعات شفاهی در تکمیل نقاط تاریک و مبهم یک حادثه در تاریخ معاصر غفلت کرد.

     

    امروزه بخشی از منابع موجود در آرشیوهای دیداری شنیداری را  منابعی تشکیل می دهند که حامل مصاحبه های تاریخ شفاهی می باشد. انواع نوارهای کاست صدا ، نوارهای ویدئویی در قالبهای مختلف و لوح های فشرده در زمره این دست از منابع هستند. به همان میزان که نقش تاریخ شفاهی به ابزاری در خدمت تاریخ تقلیل می یابد، منابع دیداری شنیداری یاد شده نیز به ابزاری برای ثبت و ضبط مصاحبه های تاریخ شفاهی تبدیل می شوند.

     

    اما موضوعی که نبایستی از نظر دور داشت این است که وظایف آرشیوست های آرشیو دیداری شنیداری نه صرفاً نگهداری و ساماندهی منابع در مخازن بلکه نظارت بر مراحل  تهیه و تولید مواد و منابع نیز می باشد. بطور مثال آرشیوهای تاریخ شفاهی و سایر نهادهای تولید کننده منابع دیداری شنیداری بایستی برای تولید منابع استانداردهای ضبط صدا و تصویر را رعایت کنند تا منابع از بدو تولید دارای کیفیت مطلوبی باشند . فراهم شدن منابع استاندارد در آرشیوهای دیداری شنیداری میسر نخواهد شد مگر استفاده از تجربیات و راهنمائیهای کارشناسان آرشیوهای دیداری شنیداری که از پشتیبانی کافی جهت نظارت بر مراحل تولید منابع برخوردار باشند.

     

    موضوعی که رسالت و قلمرو کاری آرشیوهای دیداری شنیداری را آرشیوهای تاریخ شفاهی متمایز میکند نوع نگاه این دو به منابع می باشد. در تاریخ شفاهی محتوای ضبط شده بر روی مواد دیداری شنیداری از اولویت و اهمیت بالایی برخوردار است. به نوعی که بعد از بازشنوایی ،پیاده سازی و تبدیل محتوای شفاهی به متن مکتوب ، نیازی برای مراجعه به نسخه مادر - که یک ماده دیداری شنیداری است- جزء در مواردی خاص احساس نمی شود. مسأله دیگر به کارکرد این دو حوزه مربوط می شود. آرشیو تاریخ شفاهی بیشتر نقش تولید کننده و آماده سازی محتوایی منابع را بازی می کند در حالی که آرشیو دیداری شنیداری بر مبحث حفاظت و نگهداری منابع و ارائه خدمات فنی و دیجیتالی تأکید دارد.

     

    در آرشیوهای دیداری شنیداری نگاهی جامع و فرا محتوایی به منابع رایج است. در بعد اهمیت محتوایی علاوه بر جنبه تاریخی ، نوع معماری ، دکوراسیون ، نوع پوشاک، لهجه و زبان و ... که مدنظر سایر محققان علوم دیگر نیز می باشد.  از بعد اهمیت فیزیکی مواد دیداری شنیداری از نظر نوع جنس و مواد بکار رفته ، کیفیت صدا و تصویر، تکنیکهای فیلمبرداری ، تکنولوژی ساخت ، دوره تاریخی، موسسه یا شرکت تولیدکننده ماده دیداری شنیداری همه به نوبه خود بررسی و لحاظ خواهد شد.

     


    این مطلب تا کنون 9 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : منابع ,تاریخ ,دیداری ,شنیداری ,شفاهی ,آرشیوهای ,دیداری شنیداری ,تاریخ شفاهی ,آرشیوهای دیداری ,منابع دیداری ,تولید منابع ,آرشیوهای دیداری شنیداری ,ماده دیداری شنیداری ,مواد دیداری شنیداری ,آرشیو دیداری شنیداری ,
    رابطه تاریخ شفاهی با آرشیوهای دیداری شنیداری

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر